Een schoon geheel, dat uit eenvoudige baksteen is verkregen

Het was aanvankelijk een protestants bolwerk, dat station van Roosendaal, in een stad van overwegend katholieke signatuur. De stationschef kwam van boven de rivieren, de meeste stationsbeambten ook.

Roosendaal ontmoette de eerste volgelingen van de SDAP, de voorloper van de Partij van de Arbeid. En Roosendaal negeerde die zoveel en zolang mogelijk. Contacten werden angstvallig gemeden. Tot het niet anders meer kon. Er kwamen socialisten, vanuit het spoor, in de raad. En er kwam de eerste sociale woningbouw in de stad, halverwege de jaren twintig. Ons Ideaal, een woningstichting, bouwde betaalbare huizen in de Spoorstraat, de Waterstraat en de Groenstraat.

En zo had de zuigende werking van station en spoor ook in dat opzicht betekenis voor Roosendaal. Dat het spoor de West-Brabantse plaats op de (inter)nationale kaart zette, dat was al veel eerder gebeurd. Al op 3 juli 1854 was, door de Sociéte Anonyme des chemins de fer dAnvers á Rotterdam het baanvak Antwerpen-Roosen

Vanwege copyright wordt niet de volledige tekst van dit artikel getoond.