VAN EEN INTERNATIONALE SPOORLIJN, WELKE NIET DOORGING.

In Terapel staat een stationsgebouw, een fraai gebouw, dat ook werkelijk dienst heeft gedaan, doch sinds geruimen tijd la, zooals men weet, de spoorlijn Stadskanaal-Terapel opgeheven. De ruime lokalen en vertrekken zijn dus thans grootendeels zonder bestemming. Maar dat ls niet alles. Reizigers, die destijds aan dit uiteinde van Nederland arriveerden, zullen bemerkt hebben, dat de spoorlijn nog verder liep dan Terapel en wel tot dicht aan de Duitsche grens. Voor den oorlog heeft men het plan gehad hier een internationale verbinding tot stand te brengen. Het is echter bij een plan gebleven... De heer W. P. Eiselin schrijft hierover o.m. het volgende ln Spoor- en tramwegen:

De z.g.n. S. T. A. R.-lijn, die te Stadskanaal op de voormalige N.O.L.S.-lijn aansluit, doorsnijdt het Zuidelijk gedeelte van de provincie Groningen, dat als een wig tusschen de N.O.grens van Drente en Duitschland in ligt en was in opzet bedoeld als een internationale lijn. Zij zou zoowel in ons land als bij onze Oostelijke buren worden aangelegd. Voor vrachtvervoer waren er mooie perspectieven, daar de veenkoloniale streek o.a. regelmatig een belangrijke import aan kunstmest van noode had en daartegen zouden haar landbouwproducten langs denzelfden weg naar Duitschland gaan. Ook voor het passagiersvervoer konden hoopvolle verwachtingen worden gesteld, daar het gedachte tracee Stadskanaal-Terapel, vlak langs een 20 KM. lange reeks bijna aaneengerijde woningen der verschillende dorpen zou loopen. De projecten waren gereed ; na den landmeter kwamen de arbeiders, die den weg ,de bruggen en de gebouwen aanlegden en optrokken, doch het internationaal dezer lijn zou tot de schoone droomen blijven behooren, want door verschillende omstandigheden in die periode van de achter ons liggende jaren van den grooten oorlog, kwam er niets van den aanleg van het lijngedeelte op Duitsch gebied en roemloos eindigde het Hollandsche gedeelte op de grens in twee stootblokken, waarin tevens ook alle hoopvolle verwachtingen van deze lijn verstikken. Dat de exploitatie van dit, blinde-darmachtig ingekrompen lijntje, niet uitkwam, ls te begrijpen en na eenige jaren werd zij dan ook weer beeindigd, waarna de opbrengst, door veranderde bestemming der stationsgebouwen, maar weinige druppels zijn die terugvloeien van het verloren gegane kapitaal van ruim vier millioen, onder hoopvolle vooruitzichten in deze lijn ge stoken. Nog onlangs gingen er in deze streek stemmen op, voor een hervatting van de exploitatie, doch gezien hetgeen met de N.O.L.S. is geschied, zal de S.T.A.R.-lijn wel in vrede blijven rusten.